Dag 1 & 2:

Op vrijdag ochtend was het weer zover en ben ik samen met Marcel richting Schiphol vertrokken.
In tegenstelling tot andere jaren, vlogen we dit jaar met KLM in plaats van met JAL.
We reizen deze keer naar Osaka, om vandaaruit met de Shinkansen naar Okayama te gaan.

Er wacht ons een 11 uur durende vliegreis in zoals altijd veel te krappe stoelen.
Vanuit de shinkansen rechtstreeks naar Momotaro. Deze was druk bezig om vissen te selecteren voor zijn veiling.
Hij toonde ons zijn ichiban mako Showa (=beste). Dez vis zou rond de e 40.000 moeten opbrengen. Je raadt het al Momotaro heeft dit jaar prijzen die met de huidige yen koers niet haalbaar zijn.

Vandaar vandaag geen aankopen. Na 28 uur vol met reizen en koi , is het tijd om de ogen te sluiten.
Morgen staan Matsue, Ehara en Watanabe op het programma.

Oyasummi nassai (=goede nacht).

Dag 3:

Vanmorgen zijn we al vroeg vertrokken richting Matsue Nishikigoi Centre. Reeds meerdere jaren staat Matsue bekent om zijn forse kohaku's van dik 50-60 cm bij een leeftijd van twee jaar oud.

Bij aankomst werden we hartelijk verwelkomt door Matsue. Na alle bassins bekeken te hebben heb ik 7 kohaku, 1 sanke  en een bijzonder mooie kanoko showa aangekocht.

Allemaal dik 50-55 cm, vissen met groeipotentie!!

Na samen met Matsue gegeten te hebben, zijn we vertrokken naar Watanabe, een relatief nieuwe kweker-handelaar. Echter erg weinig vissen en van een kwaliteit die niets voor me was.

De laatse kweker van de dag was Ehara. Na een inspectie van zijn bakken, besloten tot het vangen van een aantal spierwitte en gitzwarte shiro-utsuri's. Echter wederom de hoofdprijs. Ik kreeg de complimenten van Ehara voor het eruit pikken van zijn twee allerbeste sansai shiro's. Na een tijd van onderhandelen echter jammer genoeg niet tot een aankoop kunnen komen.
Na een kopje koffie met Ehara, terug de auto in richting Okayama. Echter een 1,5 uur durende auto rit liep uit op 3 uur file rijden.
Moe maar voldaan weer een dag voorbij.

Morgen staan de volgende kwekers op het programma: Takigawa, Kato en Oyama. Alle drie hebben vandaag hun ikeage gehad, we zijn er dus als de eerste bij om onze selectie te kunnen maken.

Dag 4, Maandag 26 Oktober 2009

Vanmorgen zijn we  al vroeg vertrokken richting Takigawa. Daar aangekomen was er niemand aanwezig, Takigawa-san was een mudpond aan het afvangen van 4 en 5 jarige vissen, echter allemaal klant vissen waardoor er weinig te koop was.
Na een uitgebreide inspectie van zijn verkoopbakken heb ik besloten om hier geen aankopen te doen. Ik reis al meerdere jaren samen met een vaste mede handelaar naar Japan, hij wilde wel vissen uitzoeken en samen met Marcel hebben we hem helpen uitzoeken. 6 ogen zien immers meer dan 2 nietwaar??

Vanuit Takigawa zijn we doorgereden naar Kato de "kraanmachinist", buiten enkele mooie verchroomde vrachtwagens zater hier alleen maar low budget vissen. Wederom geen aankopen gedaan.
Het vorige jaar zaten hier geweldig mooie kujaku en ik had gehoopt deze hier weer tegen te komen.
Misschien volgend jaar beter. Zo gaat dat nu eenmaal, het ene jaar heb je alles en het andere is het een teleurstelling!

Met deze gedachte in mijn achterhoofd kwamen we rond 14.00 uur aan bij Oyama, Mr Showa. Oyama kweekt met Dainichi vrouwtjes gekruisd met Takeda mannetjes.
Hij voert zijn vissen geen enkele vorm van kleurversterker, behalve zijn showvissen wanneer hij deze aan het preparen is voor een koishow.
Altijd erg mooie vis, maar onderhandelen is hier altijd een heel spel. Ik heb ondertussen bij hem geleerd dat geduld een schone zaak is en dat je vooral niet moet laten merken dat je de vissen mooi vindt.

Na al deze aziatische praktijken van  "yennen" heen en weer heb ik hier 4 showa`s van 50-55cm en 4 goshiki van 50-55 cm aangekocht, allemaal nissai met enorm veel groei. In niigata zijn de vissen dit bij lange na niet , daar is de gemiddelde nissai maat 35 tot max 45 cm, uitzonderingen daargelaten.

Na deze koop te hebben afgehandeld, zag ik een erg mooie maruten showa zwemmen. Ik dacht een sansai(3 jarig), maar Oyama verbeterde me en zei:nissai desu!! Kore wa ocha nissai desu, sansai ja arimasen. Wat zoveel betekent als: Dit is een nissai, geen sansai.
Nu begon de hele dans opnieuw, maar deze keer moest Oyama het onderspit delven. Ik kocht een VHQ nissai maruten showa van 57 cm!!

Met al dit showa en goshiki geweld is een einde gekomen aan het verslag van deze dag. Morgen en overmorgen zal waarschijnlijk geen verslag komen, daar wij morgen vertrekken naar Yamatoya, waar wij zullen blijven overnachten. Op de heenweg zullen wij nog enkele kwekers bezoeken. Bij Yamatoya gaan we meehelpen met het afvangen van een mudpond die 3 en 4 jarige hoge kwaliteits koi bevat. Tot over een paar dagen.

Eindelijk zullen jullie denken, weer een verslagje vanuit Japan. Ik ben op dit moment aangekomen in Kyushu. Hier volgt het verslag van dinsdag en woensdag

Dag 5 Dinsdag 27 oktober.

Al vroeg zijn we vertrokken naar een nieuwe kweker. Paul onze chauffeur, heeft een prachtig klein pocket boekje waar vrijwel alle kwekers van Japan in staan die zijn aangesloten bij de ZNA. Hier aangekomen echter alleen maar slechte en zeer kleine vissen. s'Middags hadden we een afspraak met Tamaura, die kon in de ochtend niet vanwege een koi oogst. Oyama belde op of we in de buurt waren, en nog eens voorbij wilden komen. Natuurlijk wilden we dit . Nou ja in de buurt, 45 minuten rijden hier in Centraal en zuid Japan stelt weinig voor. Nadat ik  onze aangekochte vissen van gisteren nog eens bekeken had,  heb ik besloten om nog een viertal vrouwelijke showa aan te kopen van dik 55 cm.

Na deze aankopen zijn we naar Tamaura gereden. hier zaten heel wat mooie vissen , van betaalbaar tot sky high. Ik wilde samen met mijn reisgenoot een hele bak met shiro utsuri , gin matsuba en kujaku kopen. teon we vroegen voor de prijs, wilde hij ze nog niet verkopen. Daar snap ik nou niks van eerst toont ie ze aan ons en zegt dan dat hij eerst alle vissen die nog afgevangen moeten worden erbij wil mixen omdat hij  bang is dat hij een verkeerde prijs gaat geven?  We hebben vriendelijk geknikt en tot de volgende keer. Voor ons lag nog een 2 uur durende rit naar Yamatoya koi farm. Daar aangekomen was het al donker en niet mogelijk om nog te kopen ivm de duisternis. Morgen gaan we een mudpond van 3 en 4 jarige vissen afvangen en proberen wat aan te kopen , om al dit moois aan jullie te kunnen tonen in Susteren.

Dag 6 Woensdag 28 Oktober.

Al vroeg vandaag opgestaan om naar Yamatoya te gaan om samen met hem een mudpond te gaan afvangen. Na wat sight see-ing door een mooie bergachtige omgeving, kwamen we aan bij een mudpond. Het afvangen ging voortvarend en al snel waren 26 joekels van ko, kohaku en sanke afgevangen.

Ik heb hier 8 prachtige 50 cm kohaku uitgezocht. Weliswaar allemaal mannelijk, echter met een body waarop de meeste vrouwtjes jaloers zouden zijn.

Na deze aankopen heb ik hem een foto getoond van een bij ons aangekochte kohaku welke als man gekocht was in oktober 2007. Dat top kwekers als Yamatoya ook wel eens fouten maken blijkt uit het feit dat de vermeende man een vrouwtje bleek te zijn!!
Yamatoya was erg blij met de ontwikkeling en wilde graag met de winnaar van size 4 op Arcen en koi2000 op de foto. Ik vertelde hem dat ik graag een aantal tosai wilde aankopen om wederom een groei en ontwikkel wedstrijd te houden  (zie de bokoi momotaro competion in het  reisverslag 2008, uitslag volgt as vrijdag!!). Het duurde even, maar hij stemde toe, ik mocht 26 jumbo tosai selecteren van 20-25 cm, echter niet uit zijn tategoi. Die kans krijg je niet vaak om van de AL Japan Showa 2009, tosai te mogen selecteren.

Het zijn mooie kohaku´s en ik denk uniek om te verkrijgen via deze manier.Nadere informatie omtrent de Bokoi KOi Competition deel 2 volgt zodra ik terug ben uit Japan. Hier volgen de foto's, jammer genoeg niet zo goed gelukt omdat ik de camera op de verkeerde modus had staan.

Hierna hebben we hartelijk afscheid genomen en zijn we vertrokken naar Kyushu , waar we morgen Okawa, Muto en Ueno zullen gaan bezoeken.

Dag 7 Donderdag 29 Oktober.

Na een eeuwig durende autorit, zijn we gisteren aangekomen in Kyushu. Lekker naar bed en slapen, vergeet het maar!!! Eindelijk had ik in het hotel weer internet, zodat het reisverlag weer eens kan worden bijgewerkt en alle emails die jullie me sturen beantwoordt kunnen worden. Ik weet van een aantal klanten dat ze de foto's al sneller gezien hebben dan dat ik ze kan nummeren , nietwaar Jack???? Ik vind dit het prachtig dat jullie allemaal zo meeleven en met plezier mijn aankopen en verhalen volgen. Na een korte nacht, zijn we vanmorgen vertrokken naar Okawa. Toen we aankwamen waren ze net de ikeage van gisteren aan het selecteren. Ik had het idee, dat het moment van binnenkomen , hen niet zo zeer schikte. De twee broers die de farm runnen waren erg nors in tegenstelling tot onze laatste ontmoeting afgelopen jaar. Dit uitte zich verder in de moeizame onderhandelingen over de prijzen van de vissen. Ze willen de meeste vissen liever aan Japanse hobbyisten verkopen, dan ipv gierige, yen afpingelende Limburgers!! Na wat getouwtrek heen en weer kon ik een aantal van hun vissen tegen een goede prijs aankopen.

Vanuit Okawa zijn we vertrokken naar Muto koi farm. Muto is voor Europa een minder bekende kweker. Echter in Japan is hij een grootheid en heeft een van de grotere koifarms van Japan.
Muto kweekt ontzettend veel tossai welke hij verkoopt aan koi farms als Narita koi Farm en Ogata. Hij is gespecialiseerd in Gosanke, en dan met name Sanke, welke hij kweekt uit Matsunoske ouders. Zijn showa kweekt hij uit Dainichi ouderdieren, welke zorgen voor het spetterende summi en dieprode beni. Hij toonde ons zijn jumbo tossai welke , jawel jullie zullen het niet geloven, die 35-40 cm kunnen zijn en waarvan sommigen dit ook waren. Hij heeft meerdere grote koihuizen verspreidt over een aantal kilometer. Hij nam ons mee naar een koihuis met voornamelijk nissai en sansai ( 2 en resp. 3 jarigen). Mijn medereiziger , had interesse in een aantal nissai gosanke van dik 50cm.Aangezien ik zelf al heel wat grotere gosanke aangekocht heb, heb ik laten schieten, mede doordat met z'n tweeën de spoeling wel erg dun zou gaan worden. Ik liet mijn oog vallen op het achterste bassin in het koihuis met allemaal 3 jarige gosanke. Ik besloot de stoute schoenen aan te trekken en Muto te vragen om een aantal vissen te scheppen binnen een door mij gegeven budget.

Muto keek verbaasd naar me toen ik dit in het Japans aan hem vroeg, en was zo aangenaam verrast dat hij tegen Paul Ashton van Koibito verklaarde dat hij het leuk vondt dat ik mijn best deed om met hem te kunnen praten. Hij schepte me vissen die ik simpelweg niet kon laten schieten. Ik kocht 2 high quality sankes van 63 en 65 cm, daarna nog 2 high quality showa's van resp. 68 en 69 cm.

Nadat we in dit koihuis klaar waren, verklaarde hij tussen neus en lippen door dat zijn personeel bezig was met een ikeage van ongeveer 150 nissai hi-utsuri en yamabuki. We stonde op het punt om te vertrekken naar een volgende kweker, maar we besloten om te blijven en te kijken of er voor ons iets bij zou zitten. Na enkel blikjes koud koffie ( bah, bah en nog eens bah), kwamen de voor Japan kenmerkende kleine pick-up trucks aanrijden met in hun laadbak een bassin met verse oogst. Het uitselecteren werd door Muto zelf gedaan en de aardige man, bleek ook een echte sacho(=baas) te kunnen zijn. Ik heb nog nooit zo sel mensen zien rennen om zijn opdrachten op te volgen. Na de selectie van de ikeage, heb ik prijs gevraagd voor een aantal yamabuki 50cm en hi-utsuri waarvan de kleinste 48cm meette. De prijs was goed en de selectie kon beginnen. Het werden 3 yamabuki en 6 hi-utsuri , welke tegen een zeer spetterende prijs aangeboden kunnen gaan worden tijdens onze opendeurdagen in Susteren.

Na al deze aankopen was de dag voorbij en begon het alweer donker te worden. We hadden nog 1 uur rijden voor de boeg, met een zieke Paul in de auto. Aangekomen in het hotel is Paul gaan uitzieken en ben ik met mijn reisgenoten naar een Joyfull gereden, een soort van 3 sterren McDonalds wat een gigantische keten is binnen Japan. Ik moet zeggen links rijden is heel anders en ik weet niet hoe vaak mijn ruitenwissers aan zijn gegaan ipv de richtingaanwijzers!!!

Goedenacht : Oyasummi nasai.

Dag 8 Vrijdag  30 Oktober.

Vandaag konden we ons klaar gaan maken, voor de lange terugreis naar Okayama. Op de terugweg zijn we echter eerst nog bij Ueno langs gegaan. Deze koifarm kweekt enkel en alleen showa. De kwaliteit van deze showa is simpelweg fantastisch, het summi en beni ligt er heel erg dik op. Ueno-san legde ons uit dat hij zijn water betrekt uit een warm water bron, zo heeft hij continue warm water van 18 graden. Heel veel van zijn systemen worden extra gefilterd dmv bead-systemen, wat ook aan het water te zien is. Ik heb hier wat kleinere nissai aangekocht van rond de 35 cm. Ik zeg wel kleiner, maar ja dit is in Niigata de normale maat!!Echter wel van een zeer mooie kwaliteit , met dik beni en summi. John let op, ik denk dat er wel iets voor je bij zit!!!

Na een lange rit van bijna 6 uur  ben ik in het hotel in Okayama aangekomen.Morgen vertrek ik al vroeg met mijn reisgenoten naar Niigata. Daar zullen we rond de middag aankomen om vereenvolgens een aantal kwekers te bezoeken indien dit mogelijk is, daar de nogyosai (kwekers-show van Niigata) op zaterdag en zondag wordt gehouden. Zaterdag avond moet ik nog een klant gaan ophalen op nagaoka station voor zijn eerste Japan-Koi experience.